Strona główna

Archiwum z roku 2002

Spis treści numeru 2/2002

Popiersie Stanisława Konarskiego
Poprzedni Następny

Pomniki uczonych polskich (73)

Zwieńczeniem bramy prowadzącej do pijarskiego kościoła Przemienienia Pańskiego w Krakowie jest rzeźba przedstawiająca tors ks. Stanisława Konarskiego. Kościół znajduje się na Starym Mieście przy ul. Pijarskiej. Zamyka perspektywę ul. św. Jana.

Ks. Stanisław Konarski (1700-1773), uczony zakonnik, profesor na katedrze wymowy w rzymskim Collegium Nazarenum, nie bywa uważany za naukowca. Ceni się go jako publicystę, prawodawcę, twórcę Collegium Nobilium i reformatora szkolnictwa polskiego, dzieł naukowych jednak po sobie nie pozostawił. Jego pisma, szczególnie Mowa o wychowaniu uczciwego człowieka i dobrego obywatela oraz Ustawy wizytacji apostolskiej dla polskiej prowincji szkół pobożnych, zawierają jednak myśl pedagogiczną, której znaczenia nie sposób przecenić. Idee te zostały wcielone w życie w Collegium Nobilium, wszystkich szkołach pijarskich, a wkrótce w całym polskim szkolnictwie i przyniosły znakomite efekty.

Zatwierdzona przez papieża w roku 1754 reforma Konarskiego polegała na zbliżeniu szkoły do życia, wychowaniu obywatelskim i nastawieniu na kształcenie elit. Obok łaciny wprowadzono język polski i języki nowożytne: francuski, niemiecki lub włoski. Położono nacisk na naukę historii powszechnej i historii Polski, geografii polskiej i powszechnej, astronomii, filozofii, matematyki i dyscyplin przyrodniczych. Uczono zagadnień politycznych i prawnych. W nauczaniu religii wprowadzono po raz pierwszy elementy teologii moralnej i czytanie Biblii. Ze szkół zachodnich przeniesiono na grunt polski ćwiczenia w szermierce, jeździe konnej, tańcu i muzyce. Szkoła Konarskiego łączyła umiejętnie tradycję z postępem.
Konarski zmarł w Warszawie w roku 1773. Pochowano go w podziemiach kościoła Pijarów przy ul. Długiej. Stanisław August Poniatowski miał zamiar wzniesienia pomnika Stanisława Konarskiego w Warszawie, do czego jednak nie doszło. Po powstaniu listopadowym warszawski kościół Pijarów stał się cerkwią. Usunięte z podziemi prochy pijarów umieszczono w zbiorowej mogile na Powązkach. Serce Konarskiego trafiło natomiast w roku 1882 do kościoła Pijarów w Krakowie.

Krakowskie popiersie ks. Stanisława Konarskiego powstało w roku 1889. Autorem rzeźby jest Tadeusz Błotnicki (1858-1928).

(fig)

 

Komentarze