)
8 grudnia 2005 przed Instytutem Immunologii i Terapii Doœwiadczalnej PAN przy ulicy Weigla 12 we Wroc³awiu ods³oniêto pomnik upamiêtniaj¹cy wybitnego biologa i bakteriologa, profesora Rudolfa Weigla. Monument powsta³ dziêki grupie uczniów profesora na czele z Tadeuszem Kardaszem. Autork¹ projektu jest Alina Kardasz, a wykonawc¹ obelisku z granitu w³oskiego firma Elkam z Wroc³awia.
Rudolf Weigl urodzi³ siê w 1883 w Przerowie na Morawach. Rodzice byli Austriakami. Ojciec zgin¹³ tragicznie, gdy Rudolf by³ dzieckiem, a matka powtórnie wysz³a za m¹¿ za Polaka Józefa Trojnara. Wychowany w tradycji polskiej, Weigl zawsze czu³ siê Polakiem. Nawet gdy kilkakrotnie podczas wojny proponowano mu pomoc w zamian za podpisanie reichslisty, mówi³, ¿e wyboru narodowoœci ju¿ dokona³.
Weigl by³ uczniem i wspó³pracownikiem J. Nusbauma-Hilarowicza w Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie. W Wiedniu pod kierunkiem prof. Filipa Eisenberga zdoby³ specjalizacjê mikrobiologiczn¹. Gdy wybuch³a I wojna œwiatowa, poprosi³ o przydzia³ do szpitali tyfusowych. Korzystaj¹c z wyników badañ francuskiego uczonego Charlesa Nicole’a, który odkry³, ¿e dur plamisty przenosz¹ wszy, zacz¹³ pracê nad t¹ dziesi¹tkuj¹c¹ ¿o³nierzy i ludnoœæ cywiln¹ chorob¹. Podczas badañ sam ciê¿ko zachorowa³. Uda³o mu siê jednak odkryæ zarazek tyfusu plamistego (bakteriê z gatunku Rickettsia provazeki), sposób zaka¿enia, a w koñcu wynaleŸæ szczepionkê przeciw tej chorobie. Szczepienia skutecznie powstrzyma³y tyfus plamisty, a Weigl zdoby³ œwiatowe uznanie. Podczas II wojny œwiatowej by³ kierownikiem naukowym instytutu do walki z tyfusem. Szczepionkê podano wtedy ok. 8 milionom ludzi. Kilkakrotnie by³ kandydatem do Nagrody Nobla. Pracowa³ m.in. na Wydziale lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, w Uniwersytecie Jagielloñskim i Uniwersytecie w Poznaniu. Zmar³ w 1957 w Zakopanem.
ogólnopolski miesięcznik