Funkcjonujemy w innej strukturze

Pierwotny pomysł zmiany kryteriów oceny parametrycznej na promujące najlepszych był dobry, ale zabrakło przewidywania co do szczegółowych konsekwencji różnych rozwiązań. Na przykład, dwie jednostki mające po 100 pracowników przedstawiają – zgodnie z zasadą 2n – po 200 najlepszych publikacji w czasopismach z listy filadelfijskiej. Ale jedna z nich ma w całym swoim dorobku 200 takich publikacji, a druga 800, z których 600 w tej sytuacji się nie liczy. A zatem spłaszczamy ocenę, a nie różnicujemy. (...) Tu musi zadziałać zdrowy rozsądek. Problemów jest zresztą więcej – rozporządzenie mówi o przyznanych patentach, a jednostki przedstawiają zgłoszenia patentowe. Wszystko to musi zostać jeszcze raz sprawdzone.

Rozmowa z prof. Henrykiem Góreckim, wiceprzewodniczącym Rady Nauki – str. 20−21

Dwa modele

Zdaniem naszym (...), mobilność kadry zmusi młodych kandydatów do kariery naukowej, do samodzielności, powinna usunąć patologie, o których wspomnieliśmy. Konieczność zdobycia grantu habilitacyjnego, a potem chęć zwiększenia szans w konkursie o stanowisko profesora w dobrym miejscu, uruchomi aktywność naukową i kreatywność kandydatów. Równocześnie będzie można równomiernie obsadzać wartościowymi ludźmi wszystkie krajowe szkoły wyższe. Mobilność kadry powinna uaktywnić całe środowisko szkół wyższych i instytutów badawczych, usprawnić przepływ informacji naukowej, a także ograniczyć wieloetatowość. Naukowcy, którzy nie potrafią samodzielnie zaproponować projektu badawczego, a działają znakomicie, jeśli ich program badawczy został wytyczony przez kogoś innego, znajdą się w laboratoriach przemysłowych (...).

Prof. Marek Chmielewski i prof. Janusz Jurczak zastanawiają się nad wpływem mobilności kadry na rozwój nauki w Polsce – str. 22−24

Błękit na Helu

Projekt Błękitnej Wioski był w drugiej połowie ubiegłego roku przedmiotem szerokiej konsultacji społecznej. Okazało się, że wzniecił niemałe emocje. (...) Największe emocje budzi projekt morświnarium. Wielu rybaków obawia się, że zamknięta zostanie Zatoka Pucka. W związku z tym stosowne apele zostały przez rybaków wysłane do Ministerstwa Środowiska, Ministerstwa Edukacji i Nauki, nadto do władz regionalnych i lokalnych. Spór, do którego wmieszały się też władze pobliskiej Jastarni, trwa. Rybacy są niespokojni. Można mieć nadzieję, że nim ruszy realizacja zamierzeń inwestycyjnych związanych z budową Błękitnej Wioski, emocje opadną, a strony dojdą do porozumienia. (...) Przyszła Błękitna Wioska będzie inkubatorem wiedzy ekologicznej, swoistą ambasadą Bałtyku.

O projekcie utworzenia na Helu Błękitnej Wioski, placówki dydaktycznej i naukowo−badawczej, pisze Halina Bykowska – str. 34−36

Porozumienia uczelni

Mimo oczywistych korzyści wynikających z tworzenia takich struktur, niektórzy potencjalni ich uczestnicy mają i zapewne będą mieli w przyszłości obawy i wątpliwości. Wynikają one z braku wzajemnego zaufania i obaw, czy porozumienie nie ograniczy jednak ich samodzielności i nie spowoduje zbyt głębokiego zaglądania przez partnerów do źródeł ich osiągnięć dydaktycznych i finansowych. Pokutuje też skłonność do działania na rynku w samotności i podchodzenia z nieufnością do innych, zwłaszcza konkurencyjnych podmiotów. (...) Komercyjna płaszczyzna działania niepaństwowych szkół wyższych powoduje, że niektórzy założyciele (...) traktują utworzoną szkołę wyższą jak przysłowiową fabrykę makaronu (...)

Prof. Tadeusz Wojciechowski twierdzi, że jedyną realną drogą osłabiania wpływu konkurencji bez obniżania jakości kształcenia są związki szkół