7. Program Ramowy (…) jest bardzo zróżnicowany i różne są reguły gry w poszczególnych jego segmentach. Istnieją priorytety, w których decydujący głos ma europejski przemysł. Tak jest na przykład w obszarze lotnictwa, energii, bezpieczeństwa. (…) Drugi biegun to badania ekonomiczne, społeczne, humanistyczne, a także medycyna i żywność, które zostały opracowane przez środowiska naukowe, i w których nie ma tak zdeterminowanych reguł gry oraz listy szczegółowych tematów. Można powiedzieć, że tu każdy dobry pomysł ma szanse na finansowanie.
Rozmowa z dr. Andrzejem Siemaszką, dyrektorem Krajowego Punktu Kontaktowego Programów Badawczych UE
Można byłoby uznać, że po dostarczeniu materiałów sama konferencja już nie jest potrzebna, lecz to nieprawda. Trzeba przecież wymienić poglądy, więc rozpoczynają się obrady. Proponuję tu nawiązanie do powszechnie przyjętej formy konferencji, czyli krótką prezentację prac. Mogłoby to być niezwykle skrócone (np. w postaci punktów) ukazanie głównych zagadnień prezentowanych w referacie. Owej prezentacji, trwającej bardzo krótko (np. 5−7 minut), dokonywaliby wszyscy autorzy (de facto byłoby to tylko np. przeczytanie wyżej wspomnianych punktów). Cel stanowiłoby tu nie tyle przedstawienie referatu, ile osoby, aby można było łatwiej znaleźć autora pracy, która nas zainteresowała.
Pierwszym „obiektem” spintronicznym wykorzystanym na szeroką skalę w praktyce jest urządzenie do odczytywania zapisu magnetycznego, które znajduje się w każdym komputerze. Płyta w twardym dysku zawiera informacje zapisane przez spiny skierowane w prawo bądź w lewo. Zależy nam na zwiększaniu gęstości tego zapisu, czyli pojemności dysku. I w ciągu ostatnich kilkunastu lat ta pojemność wzrosła tysiąc razy dzięki zastosowaniu miniaturowego czujnika pola magnetycznego, którego działanie (…) wykorzystuje wpływ pola magnetycznego na spiny elektronów w strukturach zbudowanych z połączenia metali niemagnetycznych i ferromagnetycznych, w których można kierować spinami elektronów. Dzięki rozwojowi spintroniki dalszy postęp jest w zasięgu ręki.
Rozmowa z prof. Tomaszem Dietlem, fizykiem, laureatem Nagrody FNP 2006
Obraz współczesnej sieci ośrodków szkolnictwa wyższego w Polsce, nierównomiernie rozmieszczonych i skoncentrowanych w dużych miastach, przy stałej tendencji tworzenia nowych szkół, wywołuje chęć ograniczenia swobody powstawania wyższych uczelni poprzez wprowadzenie bardziej rygorystycznych procedur prawnych i organizacyjnych. Wydaje się, że słuszniejszą drogą postępowania będzie stałe zwiększanie wymagań merytorycznych dotyczących standardów kształcenia. (…) O pomyślności rozwoju lub likwidacji wielu istniejących szkół wyższych i ich jednostek filialnych decydować będą także relacje z otoczeniem – miastem i regionem, możliwość sprostania współczesnym wyzwaniom i otwarcie na zmiany innowacyjne wymagające ryzyka i środków finansowych.
ogólnopolski miesięcznik