Jednostki Akademii to w znakomitej większości instytuty dobre i bardzo dobre, posiadające najczęściej pierwszą kategorię w ocenie parametrycznej. Uważam jednak, że aby mieć prawo do prowadzenia badań w systemie pozauczelnianym, bez zadań bezpośrednio związanych z innowacyjnością gospodarki, co jest cechą placówek badawczych PAN, trzeba być bardzo dobrym nie tylko wśród polskich instytucji naukowych, ale także w skali światowej. W związku z tym zamierzam wprowadzić bardzo surowe zasady oceny wewnętrznej instytutów Akademii. (…) Podobnie jest ze współpracą międzynarodową. Udokumentowana zdolność do prowadzenia wspólnych badań z czołowymi – podkreślam: czołowymi – instytucjami na świecie jest, według mnie, ważnym argumentem na rzecz wspierania takich badań z naszego budżetu.
Prof. Michał Kleiber, prezes Polskiej Akademii Nauk, w rozmowie z Andrzejem Świciem
Nie może być tak, że obok słabej pedagogiki na wydziale znajduje się bardzo silna historia, a tak „jednorodny” wydział zaliczony został do grupy humanistycznej (dlaczego nie społecznej?). Nie da się utworzyć jednorodnych grup z jednostek uczelnianych (wydziały), które tworzono niekiedy w sposób bardzo odbiegający od przestrzegania jakichkolwiek kryteriów naukoznawczych. Niech tedy literaturoznawcy „ścigają się” z literaturoznawcami, teolodzy z teologami, a psycholodzy z psychologami. To zaś, czy psychologia będzie zaliczona do grupy humanistycznej, czy do społecznej, nie jest bez znaczenia dla jej finalnej oceny.
Dotychczas na całym świecie, również w Europie, odnotowano kilkaset przypadków babesiozy. W Polsce opisano tylko jeden przypadek tej choroby. Wydaje się jednak, że wynika to raczej z niedoskonałej diagnostyki niż z rzeczywistego braku transmisji i zakażenia kleszczy. Mało specyficzne objawy kliniczne (gorączka, dreszcze, zmęczenie, anemia hemolityczna) utrudniają prawidłowe rozpoznanie, a tym samym określenie dokładnej liczby zachorowań. Ze względu na podobieństwo objawów oraz obraz pierwotniaka w erytrocytach, babesiozę określa się również mianem „malarii Północy”.
U nas nie ma jeszcze właściwego przemysłu. Mamy, z jednej strony, kapitalizm państwowy, który nie jest zainteresowany nowościami, bo to mu przerywa rutynowe prace i wykonanie planu. Gdy w związku z jakimiś przepisami musi dać pieniądze na innowacje i badania, daje nie tam, gdzie trzeba i te środki w dużej mierze się marnują. Z drugiej strony jest słaby przemysł prywatny. Przeważa u nas kapitalizm oligarchiczny. W działaniu przedsiębiorcy nie ma miejsca na innowacyjność, na ryzyko. A innowacyjność jest kluczem do postępu technicznego. Efekt osiąga się wtedy, gdy przedsiębiorca zainwestuje własne pieniądze.
ogólnopolski miesięcznik