Autoedukacja to proces samodzielnego zdobywania wiedzy, poszerzania umiejętności, kompetencji, wielostronnego rozwoju osobowości. „E−mentor” (nr 4/31/09) pismo Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, prezentuje wyniki badań przeprowadzonych w roku szkolnym 2008/2009, które przedstawiają przebieg i poziom autoedukacji maturzystów.
Analizując deklaracje badanych można zauważyć, że największym zainteresowaniem cieszą się treści z dziedziny życia codziennego. W następnej kolejności uczniowie biorą pod uwagę dziedzinę intelektualną oraz społeczno−moralną. Zdobywanie jak największego zasobu informacji i uczenie się są priorytetami dla badanej grupy. Jednocześnie istotne staje się komunikowanie z innymi oraz budowanie własnej hierarchii wartości i moralności. W najmniejszym stopniu autoedukacja badanych dotyczy dziedziny artystyczno−estetycznej.
Nieodłącznym elementem procesu autoedukacji są metody. Uczniowie preferują wyszukiwanie informacji w różnych źródłach. Na drugim miejscu plasuje się wykorzystywanie podręczników i innych książek, czyli metoda recepcyjna – typowo szkolna. Trzecia pod względem popularności jest metoda rozwiązywania problemów, uważna przez dydaktyków za wysoce efektywną, silnie angażującą uczniów.
Szkoła jest ważną instytucją kształcenia i wychowania, jednak w dobie społeczeństwa wiedzy to tylko jeden z przystanków systemu edukacji. Wypowiedzi maturzystów są krytyczne wobec tradycyjnej koncepcji szkoły. Może się to wiązać z coraz szerszą dyskusją na temat jej nieskuteczności, złej organizacji, przeładowania programów nauczania niepotrzebną wiedzą oraz z ogromną popularnością korepetycji, kursów językowych czy przygotowujących na studia.
Geologiczne pracownie Zakładu Biofizyki na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego oraz Interdyscyplinarne Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego (ICM) to dzisiaj miejsca, których nie powstydziłyby się największe światowe instytucje naukowe. Gmach Wydziału Geologii już wkrótce stanie się siedzibą kolejnych laboratoriów, unikatowych na skalę Polski, a nawet tej części Europy. Zostaną one wykorzystane w ramach projektu budowy Krajowego Laboratorium Multidyscyplinarnego Nanomateriałów Funkcjonalnych – informuje „UW”, pismo Uniwersytetu Warszawskiego (nr 5/44/09).
Projekt ten, zwany NanoFun, brał udział w konkursie o dofinansowanie z unijnego programu operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, z którego otrzymał ponad 54 mln zł. Pomysłodawcami sieci laboratoriów i autorami projektu są członkowie ogólnopolskiego konsorcjum naukowo−przemysłowego NanoBioGeo. Nazwa zawiera w sobie fizykę skoncentrowaną na nanoświecie, biofizykę i biologię molekularną, biotechnologię oraz naukę o nanomateriałach geopochodnych. Konsorcjum liczy 10 członków: uniwersytety Warszawski, Adama Mickiewicza w Poznaniu i Marii Curie−Skłodowskiej w Lublinie, 6 instytutów PAN oraz firma Ammono, wywodząca się z Wydziału Fizyki UW. Uzyskane dofinansowanie pozwoli na budowę 13 współpracujących ze sobą laboratoriów zlokalizowanych w Warszawie, Poznaniu i Lublinie.
Celem NanoFun jest budowa parku maszynowego, złożonego z zestawów aparatury, która w większości nie jest jeszcze w Polsce dostępna. W UW będzie działał m.in. niskotemperaturowy skaningowy mikroskop elektronowy, który pozwoli na powiększenia rzędu 1 mln razy oraz badanie próbek środowiskowych w temperaturze ciekłego azotu (−196°C).
Badania mogą wywrzeć wpływ na rozwój medycyny, farmakologii, ochrony środowiska, rolnictwa, przemysłu kosmetycznego i nowych technologii informacyjnych. Wiele projektów skupiać się będzie na opracowaniu nowych leków, szczepionek i metod diagnostycznych.
Już nie tylko studenci, ale również gimnazjaliści są stałymi bywalcami Politechniki Gdańskiej – czytamy w „Piśmie PG” (nr 9/148/09). Uczniowie ze 180 szkół wiejskich należących do województw: pomorskiego, kujawsko−pomorskiego i warmińsko−mazurskiego dostali szansę uczestniczenia w programie Za rękę z Einsteinem, którego celem jest podniesienie poziomu nauczania w zakresie fizyki, matematyki, chemii i języka obcego. Pozwoli to gimnazjalistom na łatwiejszy i bardziej świadomy wybór odpowiedniej ścieżki edukacyjnej. Ważne jest również, by uczestnicy projektu nauczyli się praktycznego wykorzystania przyswojonej wiedzy.
„Einstein” realizowany będzie przez 3 lata, do czerwca 2012. Liderem projektu jest PG, współpracująca z Uniwersytetem Techniczno−Przyrodniczym w Bydgoszczy i Uniwersytetem Warmińsko−Mazurskim w Olsztynie. Wykłady z matematyki, chemii, fizyki i języków obcych zostały przygotowane nie tylko z myślą o uczniach, ale także o nauczycielach. Biorą oni udział w warsztatach i seminariach, które pozwolą na lepsze dostosowanie kształcenia do potrzeb uczniów. Gimnazjaliści mogą liczyć natomiast na spotkania z akademickimi wykładowcami i studentami kół naukowych, którzy prowadzą praktyczne zajęcia w laboratoriach studenckich. W ramach projektu został utworzony również portal internetowy, który umożliwia uczniom korzystanie z wirtualnych lekcji, rozwiązywanie testów i udział w konkursach z atrakcyjnymi nagrodami.