ul. Tomasza Zana 38 a, 20-601 LUBLIN
tel. (0-81) 524-02-55, 528-08-22
fax (0-81) 525-91-51
e-mail: redakcja@forumakad.pl
To jest stara wersja serwisu. Nie jest ona aktualizowana od maja 2010 roku.
Zachęcamy do odwiedzenia nowej wersji!


czytelnia czasopism

Krytyka szkoły tradycyjnej

Autoedukacja to proces samodzielnego zdobywania wiedzy, poszerzania umiejętności, kompetencji, wielostronnego rozwoju osobowości. „E−mentor” (nr 4/31/09) pismo Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, prezentuje wyniki badań przeprowadzonych w roku szkolnym 2008/2009, które przedstawiają przebieg i poziom autoedukacji maturzystów.

Analizując deklaracje badanych można zauważyć, że największym zainteresowaniem cieszą się treści z dziedziny życia codziennego. W następnej kolejności uczniowie biorą pod uwagę dziedzinę intelektualną oraz społeczno−moralną. Zdobywanie jak największego zasobu informacji i uczenie się są priorytetami dla badanej grupy. Jednocześnie istotne staje się komunikowanie z innymi oraz budowanie własnej hierarchii wartości i moralności. W najmniejszym stopniu autoedukacja badanych dotyczy dziedziny artystyczno−estetycznej.

Nieodłącznym elementem procesu autoedukacji są metody. Uczniowie preferują wyszukiwanie informacji w różnych źródłach. Na drugim miejscu plasuje się wykorzystywanie podręczników i innych książek, czyli metoda recepcyjna – typowo szkolna. Trzecia pod względem popularności jest metoda rozwiązywania problemów, uważna przez dydaktyków za wysoce efektywną, silnie angażującą uczniów.

Szkoła jest ważną instytucją kształcenia i wychowania, jednak w dobie społeczeństwa wiedzy to tylko jeden z przystanków systemu edukacji. Wypowiedzi maturzystów są krytyczne wobec tradycyjnej koncepcji szkoły. Może się to wiązać z coraz szerszą dyskusją na temat jej nieskuteczności, złej organizacji, przeładowania programów nauczania niepotrzebną wiedzą oraz z ogromną popularnością korepetycji, kursów językowych czy przygotowujących na studia.

Budowa parku maszynowego

Geologiczne pracownie Zakładu Biofizyki na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego oraz Interdyscyplinarne Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego (ICM) to dzisiaj miejsca, których nie powstydziłyby się największe światowe instytucje naukowe. Gmach Wydziału Geologii już wkrótce stanie się siedzibą kolejnych laboratoriów, unikatowych na skalę Polski, a nawet tej części Europy. Zostaną one wykorzystane w ramach projektu budowy Krajowego Laboratorium Multidyscyplinarnego Nanomateriałów Funkcjonalnych – informuje „UW”, pismo Uniwersytetu Warszawskiego (nr 5/44/09).

Projekt ten, zwany NanoFun, brał udział w konkursie o dofinansowanie z unijnego programu operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, z którego otrzymał ponad 54 mln zł. Pomysłodawcami sieci laboratoriów i autorami projektu są członkowie ogólnopolskiego konsorcjum naukowo−przemysłowego NanoBioGeo. Nazwa zawiera w sobie fizykę skoncentrowaną na nanoświecie, biofizykę i biologię molekularną, biotechnologię oraz naukę o nanomateriałach geopochodnych. Konsorcjum liczy 10 członków: uniwersytety Warszawski, Adama Mickiewicza w Poznaniu i Marii Curie−Skłodowskiej w Lublinie, 6 instytutów PAN oraz firma Ammono, wywodząca się z Wydziału Fizyki UW. Uzyskane dofinansowanie pozwoli na budowę 13 współpracujących ze sobą laboratoriów zlokalizowanych w Warszawie, Poznaniu i Lublinie.

Celem NanoFun jest budowa parku maszynowego, złożonego z zestawów aparatury, która w większości nie jest jeszcze w Polsce dostępna. W UW będzie działał m.in. niskotemperaturowy skaningowy mikroskop elektronowy, który pozwoli na powiększenia rzędu 1 mln razy oraz badanie próbek środowiskowych w temperaturze ciekłego azotu (−196°C).

Badania mogą wywrzeć wpływ na rozwój medycyny, farmakologii, ochrony środowiska, rolnictwa, przemysłu kosmetycznego i nowych technologii informacyjnych. Wiele projektów skupiać się będzie na opracowaniu nowych leków, szczepionek i metod diagnostycznych.

Trzy lata z Einsteinem

Już nie tylko studenci, ale również gimnazjaliści są stałymi bywalcami Politechniki Gdańskiej – czytamy w „Piśmie PG” (nr 9/148/09). Uczniowie ze 180 szkół wiejskich należących do województw: pomorskiego, kujawsko−pomorskiego i warmińsko−mazurskiego dostali szansę uczestniczenia w programie Za rękę z Einsteinem, którego celem jest podniesienie poziomu nauczania w zakresie fizyki, matematyki, chemii i języka obcego. Pozwoli to gimnazjalistom na łatwiejszy i bardziej świadomy wybór odpowiedniej ścieżki edukacyjnej. Ważne jest również, by uczestnicy projektu nauczyli się praktycznego wykorzystania przyswojonej wiedzy.

„Einstein” realizowany będzie przez 3 lata, do czerwca 2012. Liderem projektu jest PG, współpracująca z Uniwersytetem Techniczno−Przyrodniczym w Bydgoszczy i Uniwersytetem Warmińsko−Mazurskim w Olsztynie. Wykłady z matematyki, chemii, fizyki i języków obcych zostały przygotowane nie tylko z myślą o uczniach, ale także o nauczycielach. Biorą oni udział w warsztatach i seminariach, które pozwolą na lepsze dostosowanie kształcenia do potrzeb uczniów. Gimnazjaliści mogą liczyć natomiast na spotkania z akademickimi wykładowcami i studentami kół naukowych, którzy prowadzą praktyczne zajęcia w laboratoriach studenckich. W ramach projektu został utworzony również portal internetowy, który umożliwia uczniom korzystanie z wirtualnych lekcji, rozwiązywanie testów i udział w konkursach z atrakcyjnymi nagrodami.

Małgorzata Pawełczyk